Ze waren met z’n twaalven van de partij onze Dogs: als verdediger hadden we Arno, Gilles, Jennifer, Milan, Sander, Seppe H en Yentil. In de aanval stonden Inneke, Jaron, Seppe D M, en Soraya. We mogen natuurlijk Tymo niet vergeten onze goalie van dienst.

Daar ging het startsein na even wat aftasten kwamen onze Dogs in de vierde minuut op voorsprong door Sander. Maar de Huskies lieten zich niet doen één minuutje later waren ze daar met hun antwoord 1-1. Ondertussen had Tymo ook z’n werk gehad als goalie en hij leverde puik werk. Er werd gestreden maar het lukte niet om de puck tussen de palen te krijgen tot in de negende minuut onze Sander daar terug was, resultaat 1-2. Een grote minuut later wierp de inzet van Inneke haar vruchten af een mooie goal en het stond 1-3. Net voor tijd kwamen onze tegenstanders nog eens opzetten en er was voor Tymo geen stoppen aan, we gingen de rust in met 2-3.

Na wat raad en wat aanmoedigende woorden van onze coaches Ellen en Seba gingen we de tweede helft in met maar één doel onze voorsprong verder uitbouwen. Die peptalk had zijn effect want Soraya mocht in de eerste minuten 2 goals op haar naam zetten 2-5. Onder het supporterend oog van enkele Spins deed Arno er in de derde minuut er nog eentje bij 2-6. Twee minuutjes later nam Milan er ook eentje voor zijn rekening 2-7. Het einde van de wedstrijd naderde en er was geen houden meer aan Inneke kreeg de puck en dan moet je er natuurlijk geen tekeningetje bij maken 2-8. En Gilles goalhonger werd gestild hij sloot de match af in schoonheid 2-9.

Onder luid applaus van de supporters kwamen onze jongens en meisjes van het strijdtoneel. Dat beloofde voor de match tegen de Wolves later op de dag.

Bjorn, papa van Jaron.